دانش در معرض خطر چیست؟

دانش در معرض ریسک

دانش در معرض خطر چیست؟

دانش در معرض خطر چیست؟

دانش در معرض خطر، دانش و مهارت­‌های منحصر به فردی است که ممکن است به دلیل تغییرات نیروی­‌کار، پروژه­‌ها و یا فناوری­‌ها از بین برود. بیشتر افراد وقتی به دانش در معرض ریسک فکر می‌­کنند، ذهنشان معطوف به کارکنانی می‌­شود که در شرف بازنشستگی هستند. درست است که بازنشستگی عامل مهمی در از دست دادن دانش است و سازمان­‌ها به‌صورت هوشمندانه‌­ای در­حال برنامه ریزی برای جلوگیری از “سونامی ازنشستگی‌ها هستند، اما با این حال بازنشستگی تنها عاملی نیست که دانش را در معرض ریسک قرار می‌­دهد.

امروزه بخش زیادی از دانش به واسطه نحوه کار با کارکنان و اداره سازمان‌­ها به‌­خطر می­‌افتد. در بسیاری از مشاغل، کارمندان دائماً از پروژه­‌ای به پروژه دیگر منتقل می­‌شوند. کار قراردادی به‌­طور فزاینده­ای در صنایع طرفدار پیدا کرده است. اکثر تحلیلگران پیش‌­بینی می­‌کنند که فعالیت M&A (اکتساب و ادغام) پس از بهبود جهان از بیماری همه‌­گیری کرونا سرعت خود را از سر بگیرد. در همین حال، بیماری کووید-19 نیاز به حرکت به سمت ابزارها و سیستم‌­های فن­آوری جدید را تسریع کرده است؛ حتی اگر این موضوع به معنی به تعویق انداختن انتقال محتوا از سیستم­‌های قدیمی باشد. در این محیط دیجیتالی ایجاد شده که کار از راه دور به هنجاری جدید اما طبیعی بدل شده است، فرایندها نیز به‌­سرعت دستخوش تغییر شده‌­اند. برخی از سازمان‌­ها­، به منظور کاهش هزینه‌­ها تاجایی که می‌­توانند­، بدنبال خودکار کردن فرآیندها قبل از وقت گذاشتن برای مستندسازی و تجزیه و تحلیل آن­‌ها هستند.

تمام این جابجایی­‌های کارکنان، فرآیندها و فناوری­‌ها، شرایط از دست رفتن دائمی و غیر قابل برگشت دانش را ایجاد می‌کند. عواقب از دست دادن دانش می‌­تواند بشدت وخیم باشد. به عنوان مثال ناسا، برای انجام مأموریت بعدی انتقال انسان به ماه همه چیز را باید از ابتدا شروع کند زیرا دانش خود از آپولو را از دست داده است. یا این گزارش را از HR Daily Advisor در نظر بگیریم: یک شرکت با 1000 کارمند می‌­تواند انتظار داشته باشد که از کمبودهای روزمره ناشی از از دست دادن دانش، سالانه 2.4 میلیون دلار در بهره‌­وری تاوان بدهد.

این یک تصور وحشتناک است، اما نکته مهمی که باید درک کرد این است که همه دانش‌­های در معرض ریسک یا از دست رفته، دانش حیاتی نیستند. برای بررسی دقیق تر این موضوع سوالات زیر را در نظر بگیرید:

  • آیا دانش برای حمایت از استراتژی های فعلی سازمان لازم است؟
  • آیا دانش به ایجاد مزیت رقابتی کمک می‌کند؟
  • آیا دانش نادر یا منحصر به فرد است؟
  • آیا دانش در طول زمان ثابت بوده و دستخوش تغییرات جدی نمی‌شود؟

اگر پاسخ همه موارد بالا “نه” قاطع است، پس احتمالاً شما در وضعیت مطلوبی هستید و نیازی نیست برای خروج به یک خیره ارشد دانش آن را  مستند کنید. اگر بخواهیم صادق باشیم، مخازن دانشی قدیمی شما دقیقاً کتابخانه اسکندریه نیستند و احتمالاً چیزهای زیادی در آنجا وجود دارد که متعلق به زباله دان تاریخ است.

اما هرچه بیشتر در محیط دانش سازمان خود فرو می‌­روید، غالباً خواهید دید که پاسخ دادن به این سوالات سخت­‌تر و دشوارتر می­‌شود. شاید دانش برای پشتیبانی از استراتژی­‌های فعلی کسب و کار لازم نباشد، اما آیا می‌توانید اطمینان حاصل کنید که در استراتژی­‌های آینده هم کاربردی نخواهد داشت؟ اگر با مدیران صحبت نکنید فهمیدن این امر دشوار است. آیا دانش واقعاً منحصر به فرد است؟ اگر با خبرگان صحبت نکنید فهمیدن این امر دشوار است. به نظر می­‌رسد همه چیز کاملاً پیچیده شده است و این همان زمانی است که شما به یک راه­کار نیاز دارید.

APQC بر اساس 25 سال تجربه در مدیریت دانش، نقشه دانش را به عنوان بهترین روش برای جمع آوری ورودی و ایجاد توافق در مورد آنچه که دانش حیاتی را تشکیل می دهد، توصیه می کند. ما در گروه مشاوره مدیریت دانش دانا با الگوبرداری از رویکردهای APQC نقشه دانش سازمان را ترسیم می کنیم و سپس با استفاده از تکنیک‌هایی نظیر استخراج دانش، درس‌آموخته ها و دانش کلیدی خبرگان سارمان را با هدف بکارگیری مجدد آن و ارزش آفرینی از دانش استخراج می‌کنیم.

 

منبع:

https://www.apqc.org/blog/what-risk-knowledge

 

نوشتن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*

9 − 4 =