در این خبر به بررسی تدوین کتاب تجربیات خبرگان صنعت بیمه میپردازیم.
در ادامه فعالیتهای پیادهسازی راهکارهای مدیریت دانش در پژوهشکده بیمه، کتاب تجارب خبرگان صنعت بیمه تدوین شد.
برای تهیه این کتاب از تکنیکهای استخراج دانش استفاده شده و هدف از تدوین آن حفظ سرمایههای دانشی و تجربیات خبرگان است.
پژوهشکده بیمه با هدف اشتراکگذاری و به کارگیری دانش تخصصی در این صنعت، کتاب “تجربیات خبرگان صنعت بیمه” در اختیار کلیه شرکتهای بیمه کشور قرار میدهد.
پژوهشکده بیمه
این سازمان با هدف پاسخگویی به بخشی از نیازهای پژوهشی و توسعه تحقیقات علمی و کاربردی در زمینه بیمه، ساماندهی پژوهشهای بیمهای و فراهم آوردن بستر مناسب رشد و توسعه صنعت بیمه در سال 1384 تشکیل شده است. در حال حاضر پژوهشکده بیمه با سه گروه پژوهشی بیمههای اموال و مسئولیت، گروه پژوهشی بیمههای اشخاص و گروه پژوهشی عمومی بیمه مشغول به فعالیت است.
پس از موافقت قطعی شورای گسترش آموزش عالی با ایجاد پژوهشکده بیمه تهیه و تنظیم اساسنامه در دستور کار قرار گرفت و اساسنامه تنظیم شده به وزارت علوم، تحقیقات و فنآوری ارسال و مراحل تصویب آن پیگیری شد. اساسنامه مزبور پس از تصویب شورای گسترش آموزش عالی در تاریخ 17؍10؍1384، برای اجرا در تاریخ 20؍12؍1384 به بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران ابلاغ گردید. در اجرای ماده 5 اساسنامه (ارکان پژوهشکده بیمه) تعیین اعضاء هیأت امنا پیگیری و در تاریخ 11؍7؍1385 احکام پنج نفر از اعضای پیشنهادی هیأت امناء پژوهشکده بیمه صادر و ابلاغ گردید. پژوهشکده بیمه که جهت تأمین نیازهای پژوهشی صنعت بیمه کشور تأسیس شده و وابسته به بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران میباشد از شرکتهای بیمه نیز طرحهای پژوهشی و کمک مالی میپذیرد.
این پژوهشکده از نظر علمی تابع قوانین پژوهشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است و با مراکز دانشگاهی و پژوهشی داخل و خارج از کشور همکاریهای علمی و پژوهشی دارد.
استخراج دانش
استخراج دانش (KE) شامل مجموعهای از تکنیکها و روشهایی است که در استخراج دانش متخصصان و خبرگان از آنها استفاده شود. این تکنیک به طور معمول از طریق نوعی تعامل مستقیم با خبره قابل انجام است. از نظر مدیریت دانش، اکثر کارکنان سازمان مادامی که دارای دانش کافی برای سازمان باشند میتوانند به عنوان “متخصص یا خبره” شناخته شوند.
منابع انسانی به دلیل محدودیت ظرفیت ضمیر خودآگاه قادر به حفظ و یادآوری تمامی مطالب به طور فیالبداهه و کامل نیستند، همچنین عقیده اندیشمندان بر آن است که از این پس در عصر دانش بنیان هر فرد نباید تجربیات و اطلاعات خود را ملک شخصی خود بداند و به عنوان سرقفلی و سرمایه حرفه و کار خود قرار دهد. از این رو مستندسازی روشها، فنون و آموختههای انسانها، راهکارهای مطمئن در انتقال تجربیات فردی و اجتماعی به دیگران است، تا جایی که سازمانهای پیشتاز برای بهبود عملکرد کسب و کار، در حال گذر از دوران انباشت دانش فردی کارکنان به سوی دوران نگهداری دانش برای منفعت جمعی میباشند، زیرا در بسیاری از مواقع حفظ نظام یافته سوابق و تجربیات ارزشمند و انتقال صحیح آن به افراد در ابعاد وسیع اقتصادی و صنعتی میتواند مزیتهای بسیاری نظیر کاهش زمان، جلوگیری از تکرار آزمونهای پیشین و گاهی اوقات مخرب، ممانعت از هزینههای سخت افزاری و نرم افزاری برای دستیابی به یک تجربه و یا واقعه را به همراه داشته باشد.
