به حداکثر رساندن قابلیت دسترس‌پذیری دانش

مدیریت دانش

به حداکثر رساندن قابلیت دسترس‌پذیری دانش

اهمیت به حداکثر رساندن قابلیت دسترس‌پذیری دانش

در این مطلب اهمیت کشف دانش و راه‌های جلوگیری از مخفی کردن دانش در سازمان بررسی شده است. چند دفعه کارکنان به دلیل این که نمی‌دانند دانشی وجود دارد یا اینکه نمی‌توانند آن را پیدا کنند، آن دانش را از دست می‌دهند؟این اتفاق به صورت مدام رخ می‌دهد. شخصی منبع دانشی خوبی ایجاد می‌کند، اما دیگران از آن اطلاع ندارند و حتی اگر به وجود آن پی ببرند و به دنبال آن بروند، نمی‌توانند آن را پیدا کنند. برای جلوگیری از مخفی کردن دانش باید چهار مورد را در نظر بگیریم:

  • کارکنان را از وجود منابع دانش آگاه کنیم
  • از قابلیت کشف اطمینان حاصل کنیم

  • اطمینان حاصل کنیم که دانش در مکان های محسوس ذخیره می‌شود

  • “اسم‌ها را با دانش حفظ کنیم”.

 

  1. ما باید کارکنان را از وجود منابع دانش آگاه کنیم.

به نوعی باید بتوانیم افراد را متوجه کنیم که منابع دانش وجود دارد. پس به چیزی یا کسی نیاز داریم که بگوید “متخصصانی در این زمینه وجود دارند و منابعی دانشی در دسترس برای شما موجود است. نیازی به دوباره کاری برای رسیدن به آنها نیست و شما می‌توانید از این دانش استفاده کنید”. شما در سازمان خود، باید این اطلاع‌رسانی را در هنگام استقرار به ارمغان بیاورید و کارکنان را به سمت ابزارهای اصلی – موتور جستجو و صفحات زرد هدایت کنید.

 

  1. ما باید از قابلیت کشف اطمینان حاصل کنیم.

ما باید اطمینان حاصل کنیم که منابع دانش قابل کشف هستند. همانطور که پیتر مورویل، نویسنده کتاب «قابلیت کشف محیط» می‌گوید:

“قابلیت یافتن مقدم بر قابلیت استفاده است نمی‌توانید از آنچه پیدا نمی‌کنید استفاده کنید.”

دارایی‌های دانش شما باید قابل کشف باشد. آنها باید از نظر محیطی قابل کشف باشند (بدان معناست که به دلیل ماهیت آنها هنگام شروع به جستجو ، ظاهر می‌شوند). عناوین اسناد، دروس و غیره باید بیان کننده‌ای قوی از دانش موجود در آن باشد.

به عنوان مدیران دانشی، گاهی اوقات ما بیش از حد وقت صرف ایجاد دارایی‌های دانش قابل استفاده می‌کنیم، بدون اینکه به فکر ایجاد دارایی‌های دانش قابل کشف باشیم (در واقع ما اغلب زمان زیادی را صرف ضبط می‌کنیم و قابلیت استفاده و قابل کشف را نادیده می‌گیریم).

 

  1. ما باید اطمینان حاصل کنیم که دانش در مکان های محسوس ذخیره می شود.

استاده از پایگاه های دانش به سازمان کمک می کند تا دارایی های دانشی خود را در محل مناسبی ذخیره سازی کرده و در دسترس دانشکاران سازمان قرار دهد. این کار موجب می شود تا در زمان مورد نیاز، دسترسی به دانش‌های موجود سازمانی تهسیل شود.

  1. ما باید “اسم‌ها را با دانش حفظ کنیم”.

غالبا دانش قابل کشف، دانش مستند است و همانطور که می‌دانیم  دانش مستند فقط شامل بخشی از دانش کل سازمان است. پس شما باید اطمینان حاصل کنید که دانش مستند نام مشارکت کننده (ها) را در خود شامل می‌شود. به این طریق می‌دانید اگر جزئیات ضمنی را می‌خواهید با چه کسی تماس بگیرید. بنابراین دانش مستند به عنوان راهنمای دستیابی به دانش ضمنی عمل می‌کند.

 کاری نکنید که کارکنان دانش را مخفی کنند. از قابلیت کشف اطمینان حاصل کنید.

 

منبع:

http://www.nickmilton.com/2020/09/the-importance-of-maximising-knowledge.html?utm_source=dlvr.it&utm_medium=linkedin&m=1

 

 

نوشتن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*

4 × 4 =