در این مطلب به بررسی اشتراک دانش در دوران کرونا میپردازیم.
بهاشتراکگذاری دانش یکی از ارکان و عناصر کلیدی و بسیار مهم در فرآیند مدیریت دانش است. اشتراکگذاری دانش میتواند در سطوح و لایههای مختلف مورد بررسی قرار بگیرد. ایجاد فرهنگ اشتراک دانش بدون توجه به صنعت،فرهنگ و تفاوتها برای بسیاری از سازمانها یک چالش مهم است. سازمانها برای هر دو حالت آشکار و پنهان دانش باید رویکردها و ابزارهای مناسبی داشته باشند، اما چالش اصلی این است که انتقال دانش پنهان در دوران کرونا، با توجه اینکه تا حد امکان کارها در خانه انجام میشود، چگونه باید انجام شود. به عبارتی انتقال دانشِ پنهان با دورکاری در دوران کرونا با مشکلاتی روبرو می شود و میتواند برای سازمانها چالش برانگیز باشد.
راه حلهای بالقوه چیست؟
در پاسخ به بیماری همهگیر کووید 19، کارمندان تا آنجا که ممکن است ملزم به کار در خانه شدهاند. سپس آنها با استفاده از نرم افزارهای ویدیو کنفرانس آنلاین مانند اسکایپ و غیره با یکدیگر، مدیران، زیردستان، مشتریان و سهامداران ارتباط برقرار میکنند. یک نقطه ضعف بالقوه جدی کار در خانه در دوران کرونا این است که اشتراک دانش مخصوصا دانش پنهان و برقراری اشکال پیچیده دانش نیاز به تعامل رو در رو دارد.
حدس و گمانهای فزایندهای وجود دارد که نشان میدهد تغییر جهت سازمانها و رو آوردن به روشهای دورکاری پس از پایان همه گیری کویید 19 نیز باقی خواهد ماند، شرکتهای بزرگی مانند Mondelez ، Nationwide و Barclays اکنون در مورد تغییر دائمی شیوه کار از محیط کار حضوری به دورکاری که باعث کاهش هزینههای مربوط به فضای اداری میشود، صحبت میکنند. با تقویت این امر، بیش از دو سوم 5000 کارگر مراجعه کننده به یک نظر سنجی که اخیراً در استرالیا، فرانسه، آلمان، ایتالیا و انگلستان انجام شده است، میگویند که آنها کار بیشتری در خانه انجام میدهند و یک مطالعه اخیرا نشان میدهد که 37٪ از مشاغل در ایالات متحده میتواند به طور کامل در خانه انجام شود.
با این حال، کار در خانه یک نقطه ضعف جدی دارد که اکنون مورد توجه قرار گرفته است. در مقاله ای جدید که در Journal of International Business Policy چاپ شده است، اینگونه عنوان شده است که ، “برقراری ارتباط اشکال پیچیده دانش و اشتراک دانش از راه دور دشوار است و برای مبادله آنها نیاز به تماس مستقیم و مکرر رودررو است.”
محققان دریافتند که به اشتراک گذاشتن دانش پنهان، کلیدی برای موفقیت در کسب و کار است و ابراز نگرانی میکنند که یادگیری از راه دور، که در طی همهگیری کووید 19 رایج شده، ممکن است برای انتقال دانش ضمنی کارکنان موثر نباشد. پروفسور برایان اوزی، نویسنده مقاله فوق، اظهار داشت:
برقراری ارتباط و اشتراک دانش آشکار نسبتاً ساده است و در کتابها و سخنرانیها نوشته شده است. اما این دانش نانوشته (ضمنی) است که ما از طریق تعاملات و تظاهرات خود منتقل میکنیم و این نوع دانش است که تفاوت واقعی را ایجاد میکند. بنابراین تعامل رو در رو ضروری است. وقتی ما با انجام حین کار به دیگران آموزش میدهیم، دانش ضمنی را منتقل میکنیم که حتی در برخی موارد از وجود آن ناآگاه هستیم.
راهحلهای ممکن برای حل این مشکل چیست؟ از آنجا که این یک مسئله تازه در حال ظهور است، تحقیقات در این مورد بسیار اندک است. با این حال، دو پاسخ بالقوه مشخص شده است:
- بازاندیشی و طراحی مجدد فعالیتهای حضوری پر ریسک.
- تفکر و طراحی روشهای جدید تعامل دیجیتال.
به هر حال شیوع بیماری کرونا تغییرات جدی در شیوه انجام بسیاری از کارها ایجاد نموده و مدیریت دانش نیز از این قاعده مستثنی نیست. در حال حاضر و پس از نزدیک به 7 ماه از همهگیری این ویروس، بیشتر سازمانها در حال سعی و خطا هستند تا روشهای بهینهای را برای دورکاری پیدا کنند تا ضمن حفظ سلامت کارکنان، فرایندهای کاری سازمان نیز با کیفیت مطلوبی ادامه یابد.
منبع:
tacit-knowledge-transfer-is-hampered-by-covid-19-work-from-home-what-are-the-potential-solutions
