در ماههای اخیر و همزمان با وقوع جنگ، بسیاری از صنایع و سازمانهای زیرساختی کشور با شرایطی مواجه شدند که در آن استمرار فعالیت دیگر صرفاً به ظرفیتهای فنی، تجهیزات و زیرساختهای فیزیکی وابسته نبود. اختلال در زنجیره تأمین، آسیب به برخی زیرساختهای حیاتی، محدودیت دسترسی به نیروهای متخصص و تغییرات ناگهانی در شرایط عملیاتی، همگی نشان دادند که مفهوم تابآوری سازمانی در چنین محیطهایی نیازمند بازتعریف جدی است.
در این شرایط، یک واقعیت بیش از پیش آشکار شد؛ بخش مهمی از توان ادامه کار سازمانها نه در تجهیزات، بلکه در دانش عملیاتی، تجربه انباشته و خبرگی انسانی نهفته است. تجربه بحرانهای اخیر نشان داد که حتی در مواردی که زیرساختهای فیزیکی قابل بازیابی یا تعمیر بودهاند، آنچه مسیر بازگشت به وضعیت پایدار را تعیین کرده، میزان دسترسی به دانش حیاتی و توان تصمیمگیری در شرایط عدم قطعیت بوده است.
بر همین اساس، با توجه به وقوع جنگ و پیامدهای گسترده آن بر عملکرد صنایع و سازمانهای زیرساختی، این شماره از مجله «مدیریت دانش و نوآوری دانا» بهطور ویژه به موضوع «مدیریت دانش در شرایط بحران و جنگ» اختصاص یافته است. هدف اصلی این شماره، بررسی نقش دانش در حفظ تداوم عملیات، کاهش آسیبپذیری سازمانها و تقویت تابآوری در محیطهای پرتنش و ناپایدار است.
مقالات پیشرو بر این مبنا تدوین شدهاند که مدیریت دانش، دیگر یک فعالیت پشتیبانی یا اداری محسوب نمیشود، بلکه در شرایط بحران و جنگ به یکی از ارکان اصلی بقا، استمرار عملکرد و کنترلپذیری سازمان تبدیل میشود. در واقع، این مجموعه تلاش دارد نشان دهد که در چنین شرایطی، «جریان دانش» به اندازه جریان انرژی و منابع، برای تداوم حیات سازمانی حیاتی است.
