مجله مدیریت دانش دانا- شماره 4

یکی از چالش‌های سازمان‌ها در چند ماه اخیر شیوع و پاندمی ویروس کرونا و تاثیراتی است که بر ابعاد مختلف کسب و کارها گذاشته است. در روزهای نخست همه‌گیر شدن کرونا در جهان، اندیشمندان حوزه‌های مختلف سازمانی سناریوها و راهکارهای مختلفی را برای مدیریت شریط بحرانی به‌وجود آمده ارائه کردند. اما پس از گذشت بیش از 9 ماه، کماکان روند مبتلایان به این ویروس در بسیاری از نقاط دنیا در حال افزایش است و متخصصان جامعه پزشکی نیز زمان مشخصی را برای درمان آن متصور نیست.

در حال حاضر انجام بسیاری از فرایندهای کاری با شیوه‌‌های قبلی کارامد نیست و در صورتیکه این ناکارامدی در مدت زمان کوتاهی اصلاح نشود، خسارات جبران ناپذیری را برای کسب و کارها به همراه خواهد داشت. برخی از سازمان‌ها در چندماه اخیر مجبور شدند در مقطعی به دورکاری روی بیاورند. این رویکرد در بسیاری از سازمان‌هایی که آمادگی لازم برای این تغییر ناگهانی را نداشتند خود موجب بروز مشکلات متعدد شده است. این بدین معنی است که باید با این شرایط خود را سازگار کنیم و اجرای راه‌کارهای کوتاه مدت کمک چندانی به ما نخواهد کرد؛ اما با چه روشی این کار امکان‌پذیر است؟

یکی از رویکردهای بسیار مهمی که در این شرایط می‌تواند به کمک سازمان‌ها بیاید توسعه بسترها و فرایندهای “مدیریت دانش و نوآوری” است. مدیریت دانش تکنیک‌ها و ابزارهای متعددی دارد، اما در شرایط فعلی باید بر تکنیک‌هایی متمرکز شد که بیشترین اثربخشی را برای سازمان به همراه داشته باشند. تشخیص اینکه چه تکنیک و یا ابزاری در شرایط پاندمی کرونا برای چه بخشی از سازمان مثمرثمر خواهد بود نیز بر عهده «تیم مدیریت دانش» سازمان است؛ اما بدون تردید بکارگیری مدیریت دانش و ایجاد سازوکارهایی برای افزایش تعامل کارکنان در چنین شرایطی تاثیر بسزایی بر اجرای بهینه فرایندها و فعالیت‌های تعریف شده برای کارکنان خواهد داشت.